Search Menu

Raporti i ri i ONP-së nxjerr në pah reagime joadekuate ndaj kërkesës në rritje dhe përcakton sasinë e barrës së kujdesit ndaj grave.

Gjenevë (Lajme ILO) – Investimet në ekonominë e përkujdesjes duhet të dyfishohen për të shmangur një krizë globale të përkujdesjes, thotë një raport i ri i ILO-së.

Ndryshimet e thella në politika duhet të adresojnë nevojën në rritje për përkujdesje dhe të trajtojnë pabarazinë e madhe midis përgjegjësive të përkujdesjes ndërmjet grave dhe burrave. Shifrat tregojnë se gratë po shpenzojnë më shumë se tre të katërtat e kohës me punë të papaguar në përkujdesje.

Rreth 475 milionë vende pune do të mund të krijoheshin nëse investimet në arsim, shëndetësi dhe punë sociale do të dyfishoheshin deri në vitin 2030, thotë raporti

Sipas Punës për kujdesin dhe punën e përkujdesjes për të ardhmen e punës së denjë (Care work and care jobs for the future of decent work), 2.1 miliardë njerëz ishin në nevojë për përkujdesje në vitin 2015, duke përfshirë 1.9 miliardë fëmijë nën moshën 15 vjecare dhe 200 milionë të moshuar. Deri në vitin 2030, ky numër pritet të arrijë në 2.3 miliardë, në krye të të cilëve qëndron edhe një shtesë prej 200 milion personash më të moshuar dhe fëmijë.

“Rëndësia globale e familjeve bërthamë dhe familjeve me një kryefamiljar si dhe rritja e punësimit të grave në vende të caktuara rritin kërkesën për punonjës të  kujdesit. Nëse nuk adresohen siç duhet, deficitet aktuale në punën e kujdesit dhe cilësinë e saj do të krijojnë një krizë të rëndë dhe të paqëndrueshme të kujdesit global dhe do të shtojnë më tej pabarazitë gjinore në botën e punës “, tha Laura Addati, autore kryesore e raportit.

Të dhënat nga 64 vende që përfaqësojnë dy të tretat e popullsisë në moshë pune tregojnë se 16.4 miliardë orë në ditë janë shpenzuar në punën e kujdesit të papaguar – ekuivalente me 2 miliardë njerëz që punojnë tetë orë në ditë pa asnjë kompenzim. Nëse shërbimet e tilla do të vlerësoheshin në bazë të një page minimale për orë, ato do të përbënin 9 për qind të BPV-së botërore ose 11 trilionë dollarë amerikanë (barazi e fuqisë blerëse në 2011).

 


Gratë bartin peshën e punës së papaguar për përkujdesje.

Sipas raportit, gratë kryejnë 76.2 përqind të orëve të përgjithshme të punës së papaguar për përkujdesje, më shumë se tre herë më shumë se meshkujt.

Në disa vende, kontributi i burrave për punën e papaguar të kujdesit është rritur gjatë 20 viteve të fundit. Megjithatë, në 23 vendet që ofrojnë të dhëna të tilla, hendeku gjinor lidhur me kohën e përkushtuar ndaj përgjegjësive të papaguara të kujdesit ra me vetëm 7 minuta në ditë gjatë dy dekadave të fundit.

“Me këtë ritëm, do të duhen 210 vjet për të mbyllur boshllëkun gjinor në punën e papaguar të kujdesit në këto vende. Niveli i lartë i këtyre ndryshimeve vë në pikëpyetje efektivitetin e politikave të kaluara dhe aktuale në adresimin e shkallës dhe ndarjes së punës së papaguar të kujdesit gjatë dy dekadave të fundit “, tha Shauna Olney, Shefi i Gjinisë, Barazisë dhe Diversitetit dhe Degës së ILOAIDS ILO.

Raporti thotë se puna e papaguar e kujdesit është pengesa kryesore që pengon gratë që të hyjnë, të mbeten dhe të përparojnë në fuqinë punëtore. Në 2018, 606 milionë gra të moshës së punës thanë se nuk ishin në gjendje ta bëjnë këtë për shkak të punës së papaguar të kujdesit. Vetëm 41 milionë njerëz thanë se nuk ishin në fuqinë punëtore për të njëjtën arsye.

Një Raport i ILO-Gallup i Vitit 2017 zbuloi se, në nivel global, një shumicë e grave preferonin të punonin në punë të paguara, duke përfshirë edhe ato që nuk bëjnë pjesë në fuqinë punëtore dhe se burrat pajtohen me këtë. Ai evidentoi gjithashtu se sfidat më të mëdha të identifikuara, nga gratë dhe burrat, për gratë që punojnë me punë të paguar janë balanca midis familjes dhe punës si dhe mungesa e kujdesit të përballueshëm. “Kjo nënkupton që një numër i madh i grave mund të futen në punësim të paguar përmes qasjes universale në politikat, shërbimet dhe infrastrukturën e kujdesit”, theksoi Olney.

 

Nevoja për rritjen e shpenzimeve për kujdesin

Raporti mbështet një “rrugë të lartë” drejt punës së kujdesit, e cila do të rezultonte në krijimin e 475 milion vendeve të punës deri në vitin 2030 dhe do të angazhonte shpenzime publike dhe private për shërbimet e kujdesit në një shumë prej 18.4 trilionë dollarë ose 18.3 për qind të totalit të parashikuar në PPB-së. Një investim i tillë do t’u lejojë vendeve të arrijnë disa synime të katër Objektivave të Zhvillimit të Qëndrueshëm të Kombeve të Bashkuara (SDG) deri në vitin 2030: OZHQ 3 (Kujdes shëndetësor për të gjithë), OZHQ 4 (arsim për të gjithë), OZHQ 5 (barazi gjinore) dhe OZHQ 8 (punë e denjë dhe rritje ekonomike).

Këto shpenzime gjithashtu do të siguronin punë të denjë për 381 milion punonjës të kujdesit të sotëm, të përbërë nga 249 milion gra dhe 132 milion burra. Shumica e punonjësve të kujdesit janë të punësuar në arsim (123 milionë) dhe në punë shëndetësore dhe sociale (92 milionë). Gjithsej 70 milionë, punëtorët vendas përfaqësojnë grupin e tretë më të madh të punëtorëve të kujdesit.

Raporti gjithashtu tregoi se shumica e punëtorëve të kujdesit janë gra, shpesh migrante dhe punojnë në ekonominë joformale në kushte të këqija dhe për paga të ulëta.

“Një rrugë e lartë për kujdesin e punës do të thotë njohja, zvogëlimi dhe rishpërndarja e punës së kujdesit të papaguar dhe arritja e punës së denjë për punonjësit e kujdesit, duke përfshirë punëtorët vendas dhe migrantët. Cilësia e dobët e punës për punëtorët e kujdesit çon në punë të kujdesit me cilësi të dobët. Raporti ynë bën thirrje për ndryshime gjithëpërfshirëse në politikat e kujdesit, makroekonomisë, mbrojtjes sociale, punës dhe migrimit, “përfundoi Addati.

 

Gjetjet e tjera kryesore:

– Nënat e fëmijëve nën moshën 6 vjeç vuajnë dënimin më të lartë të punësimit me vetëm 47.6 përqind të tyre në punësim;

– Ofruesit e këtij kujdesi të papaguar përballen edhe me një “dënim për cilësinë e punës”: Të jetosh me një fëmijë nën 6 vjeç nënkupton humbjen e një orari të paguar të punës në javë për femrat dhe një rritje të kohës së paguar prej 18 minutash në javë për burrat;

– Gratë që ofrojnë shërbimin e kujdesit kanë më shumë gjasa të jenë të vetëpunësuara, të punojnë në ekonominë joformale dhe më pak të ngjarë ka të kontribuojnë në sigurimet shoqërore;

– qëndrimet ndaj ndarjes gjinore të punës së kujdesit të paguar dhe të papaguar po ndryshojnë, por modeli i familjes ku ‘mashkulli siguron bukën për familjen”  mbetet shumë i rrënjosur brenda shoqërive, së bashku me rolin e kujdesit të grave në familje që vazhdon të jetë tipik;

– në vitin 2016, vetëm 42 përqind e vendeve nga 184 me të dhënat e disponueshme i plotësuan standardet minimale të përcaktuara në Konventën nr. 183 për mbrojtjen e amësisë të ILO-s;

– në të njëjtin vit, 39 për qind e vendeve nga 184 vende gjithsej, me të dhënat e disponueshme nuk kishin ndonjë klauzolë statutore për leje ligjore për baballarët (as të paguar as të papaguar);

– në nivel global, normat e regjistrimit bruto në shërbimet e fëmijërisë së hershme për fëmijët nën 3 vjeç ishin vetëm 18.3 për qind në vitin 2015 dhe mezi arritën 57 për qind për fëmijët e moshës 3 deri në 6 vjeç;

– Shërbimet e kujdesit afatgjatë pothuajse nuk ekzistojnë në shumicën e vendeve afrikane, latino-amerikane dhe aziatike.

Previous Post

ILO calls for urgent action to prevent looming global care crisis

Next Post

MOR zahteva hitnu akciju kako bi se sprečila globalna kriza brige/nege koja se nazire

Subscribe for the latest news and updates:

Email *